گلادیاتورهای رم كجا هستند؟

۸ سال تمام از آن روز به یاد ماندنى در ۱۷ ژوئن 2001 گذشته است و اكنون تنها فرانچسكو توتى از آن جماعت قهرمان بر زمین چمن سبز استادیوم المپیكو باقى مانده است.برترین جنگجویان جهان در پایتخت ایتالیا گرد هم آمدند تا سپاه قدرتمند دون فابیو را تشکیل دهند. وظیفه حراست از دروازه های شهر رم را مدافعانی همچون کافو ، زاگو ، آلدایر ، ساموئل و کاندلا بر عهده داشتند که همچون دیواری نفوذ ناپذیر در مقابل مهاجمان ایستادگی می کردند و در خط آتش رم مهاجمانی نظیر مونتلا ، دلوکیو ، کاسانو ، باتیستوتا و توتی هر دفاعی را مجبور به تسلیم می کردند.اکنون آن سربازان رمى كجا هستند و به چه كارى مشغول شده اند؟ در اینجا نگاهى به سرنوشت تك تك اعضاى آن تیم رؤیایى قهرمان طى ۸ سال گذشته مى اندازیم:

فرانچسكو آنتونیولى                                                      
دروازه بانی که هواداران به دلیل واکنش های مثال زدنی اش لقب "Batman" را برای او برگزیده بودند مرد اول انتخابى فابیو كاپلو در طول رقابت هاى آن سال بود اما او رابطه عجیب و خاصى با هواداران داشت كه زندگى را برایش در پایتخت سخت كرده بود. این دروازه بان ۴۰ساله هنوز بازى مى كند و این تابستان پس از مدت طولانى از بولونیا جدا شد و به تیمى در سرى Bپیوست.

 ماركو آملیا                                                             
ماركو آملیا باشگاه زادگاهش رم را در سال ۲۰۰۳ ترك كرد و از آن زمان تاكنون مدام دچار كشمكش بود. در یوونتوس زیر سایه بوفون ناپدید شد و پالرمو را پس از یك فصل ترك كرد و این تابستان به جنوا پیوست. او هرگز علاقه اش را به بازگشت به المپیكو پنهان نكرد و هنوز هم امیدوار است دوباره بازگردد.

 كریستیانو لوپاتلى                                                       
او طى سال هاى اخیر به هیچ افتخارى دست نیافته است. خصوصاً كه در سال ۲۰۰۸ فیورنتینا را نیز رها كرد. معلوم نیست این سنگر بان ۳۱ ساله اكنون به چه امیدى بازى مى كند. او اکنون به عنوان دروازبان ذخیره تیم کالیاری زیر سایه مارچتی مشغول به فعالیت است.

 كافو                                                                     
تیفوسی های رم او را با دریبل زیبایش در مقابل پاول ندود در دربی شهر رم به یاد می آورند.خاطره درخشش هاى بى شمار كافوى افسانه اى هنوز هم در گوشه گوشه استادیوم المپیكو زنده است. او كه به پندولینو معروف بود ۶ سال فوق العاده را با پیراهن جالوروسی گذراند و حتى موفق شد سوپرجام ایتالیا را نیز بالاى سر ببرد .قطار سریع السیر رم  ۲ سال آخر فوتبال حرفه اى اش را در میلان گذراند و سپس بازنشسته شد و با كوله بارى از مدال و افتخار به زادگاهش برزیل بازگشت.

 آنتونیو كارلوس زاگو                                                           
ملى پوش سابق تیم ملى برزیل یكى از ۳ ستون اصلى خط دفاع قرمز و زرد پوشان در سالهاى ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ بشمار مى رفت. او پس از آن چند سالى را در تیم تركیه اى بشیكتاش گذراند و در سال ۲۰۰۷ خود را بازنشسته كرد . او ژوئن گذشته کار خود را به عنوان عضوی از کادر فنی در تیم سائوکتانوی برزیل شروع كرد.

 آلدایر                                                                     
مصدومیت به او اجازه نداد در جشن قهرمانی هم تیمی هایش حضور یابد. ستون اصلی خط دفاع رم و یکی از عناصر قهرمانی رم در سال 2001 دوران موفقی را در رم سپری کرد . " پلاتو " لقبی بود که هواداران به او داده بودند.هنوز هم در ۴۳ سالگى بازیكنى قدرتمند محسوب مى شود. او در حال حاضر براى سن مارینو بازى مى كند و در كنار آن در تورنمنت فوتبال ساحلى ایتالیا شركت كرده است.                                                             
 جاناتان زبینا                                                          
این مدافع فرانسوی با نظر کاپلو به رم پیوست اما طولی نکشید تا دون فابیو پی به اشتباهش در انتخاب این بازیکن برد. هواداران بیش از هر چیز اشتباهات فاحش وی را به یاد دارند. او نیز به همراه کاپلو و امرسون در انتقالی آزاد رم را به مقصد یووه ترک کرد.هواداران از رفتن او چندان ناراحت نشدند. این بازیكن ۳۱ ساله طى فصل هاى گذشته مدام با مصدومیت دست و پنجه نرم كرده و نتوانسته چندان مؤثر باشد.

 والتر ساموئل                                                             
این مدافع میانى آرژانتینى در تیم كاپلو فوق العاده بود و به همین دلیل لقب دیوار را به او داده بود. تقابل با او و آلدایر که همچون سدی در مقابل دروازه رم ایستادگی می کردند برای هر مهاجمی دلهره آور بود. او نیز گرفتار بحران مالی رم شد تا در انتقالی تاسف بار راهی مادرید شود .پس از دوران ناامیدكننده اى كه در رئال گذراند در سال ۲۰۰۵ به اینتر پیوست اما هرگز موفق به تکرار دوران موفقش در رم نشد.

 وینسنت كاندلا                                                         
این مدافع فرانسوی سالها سمت چپ خط دفاعی رم را بیمه کرد و یکی از 11 مرد فاتح اسکودتوی 2001 بود. او پس از ترك رم توقف كوتاهى در اودینزه داشت و سپس تلاش كرد شانس خود را در لیگ برتر انگلستان بیازماید. به هر حال او در سال ۲۰۰۷ از دنیاى فوتبال خداحافظى كرد. هنوز هم جای خالی او در رم احساس می شود. او اکنون به عنوان مفسر ورزشی در ایتالیا مشغول به فعالیت است.

 كریستیانو زانتى

او نقش مهمى در قهرمانى رم داشت اما پایان همان فصل آنجا را به مقصد اینتر ترك كرد. پس از آن راهی یوونتوس شد و سپس راهی شهر فلورانس شد تا در طول 8 سال ، حضور در 4 تیم قدرتمند ایتالیا را تجربه کند. او نیز دوران پایانی فوتبالش را طی می کند.

 ماركوس آسانسائو                                                        
هافبك سابق تیم ملى برزیل ، در سال ۲۰۰۲ رم را ترك كرد و دوران خوبى را در بتیس گذراند.پس از آن ۲ سال را در باشگاه هاى امارات گذراند و در ۳۳ سالگى به زادگاهش بازگشت تا دوران پایانی فوتبالش را در تیم گرمیو رکرتیوو بگذراند.                                                            
اوزه بیو دى فرانچسكو                                                            
او طى سال هاى ۱۹۹۷ تا۲۰۰۱ چیزى معادل ۱۶۸بازى براى رم انجام داد و سپس در سن 36 سالگی درسال ۲۰۰۵ خود را از فوتبال بازنشسته كرد و كار مربیگرى اش را آغاز نمود. كار مربیگرى اش خیلى خوب پیش نرفت و در حال حاضر مدیرفنى تیم دسته دومی پسکارای ایتالیاست.

 امرسون

وی که یکی از ارکان اصلی تیم کاپلو بود نقش بسزایی در موفقیت های رم داشت . این هافبک دفاعی برزیلی بهترین دوران ورزشی خود را در شهر رم سپری کرد اما همیشه شهر رم او را به یاد مصدومیت سنگینش می اندازد که موجب شد حضور در جشن قهرمانی را از دست بدهد. او نیز با خروج کاپلو راه مربی را پیش گرفت و راهی یوونتوس شد. این موضوع باعث آغاز کدورتی ابدی بین او و کاپیتان رم شد. قهرمانی در ایتالیا را با یووه نیز تجربه کرد و سپس همراه کاپلو راهی رئال شد تا قهرمانی در اسپانیا را به کارنامه افتخاراتش بیافزاید. او در بازگشت مجددش به ایتالیا چندان موفق نبود و پس از یک فصل حضور در میلان راهی زادگاهش شد تا دوران پایان فوتبالش را در سانتوس سپری کند.

 دامیانو توماسی

بازیکن خوش اخلاق رم بعد از دوران شکوهش در رم با تقدیر نامه ای تیم محبوبش را به مقصد اسپانیا ترک کرد. حضور او در لوانته مصادف با بحران مالی این تیم اسپانیایی بود. پس از آن راهی انگلیس و تیم دسته اولی پارک رنجرز شد اما قبل از آغاز فعالیتش قرارداد خود را فسخ و راهی ایتالیا شد. وی تمایل زیادی برای بازگشت به زادگاهش ورونا داشت اما با پیشنهاد تیم تیاجین تدا راهی چین شد تا دوران پایانی فوتبالش را در آسیا شرقی بگذراند. او عشق و تعصبش به پیراهن جالوروسی را پذیرفتن کاهش دستمزد و عقد قراردادی عجیب به هواداران ثابت کرد. در آخرین سال حضورش در رم هر ماه تنها 1500 یورو درآمد داشت و سایر مطالباتش توسط باشگاه به امور خیریه اختصاص داده می شد. این اقدام او تحسین همگان را برانگیخت.

 وینچنزو مونتلا

13 گل او در سال 2001 کافی بود تا رم با او به پرواز در آید. او نقش انکارناپذیری در موفقیت رم داشت. پس از آن راهی انگلیس و تیم فولهام شد و سپس  به ایتالیا بازگشت و پیراهن تیم سمپدوریا را بر تن کرد تا در کنار همبازی سابقش آنتونیو کاسانو زوج خط حمله شهر جنوبی ایتالیا را تشکیل دهند. او بار دیگر به رم بازگشت تا شانس اش را برای مبارزه با مهاجمان رم بیازماید اما خیلی زود دریافت که دیگر توان رقابت را ندارد و هواپیمای تکنفره رم پس از سالها پرواز در آسمان شهر رم ، به زمین نشست.او اکنون در رده جوانان رم به مربیگری مشغول است.

گابریل باتیستوتا

ماشین گلزنی رم  در سال 2001 موفق به زدن 20 گل برای رم شد تا بیشترین سهم را در ژوئن رویایی داشته باشد. هواداران او را باتی گل نامیدند چرا که هر هفته بلندگوی استادیوم المپیکو نام او را فریاد می زد. وی 2 سال بعد راهی اینتر شد اما چندان موفق نبود و در سالهای پایانی فوتبالش به خاورمیانه سفر کرد تا به دور از هیاهوی گذشته از فوتبال خداحافظی کند. وی به کشورش بازگشت و اکنون به صورت تفریحی به هاکی مشغول است.

 هیدتوشی ناکاتا

او تنها یک فصل را در رم گذراند و با یک مصدومیت سنگین فصل را از دست داد. بعد از خروج از رم، پارما ، بولونیا و فیورنتینا تیم های بعدی او بودند. او در نهایت شانس خود را در لیگ جزیره و با تیم بولتون آزمود اما آنجا هم چندان موفق نبود.

آبل بالبو

این مهاجم آرژانتینی در تابستان 2000 به رم بازگشت اما در دوره جدید چندان موفق نبود تا مجبور شود رم را به مقصد کشورش ترک کرده و در سال 2003 با بوکاجونیورز کفشهایش را آویزان کند. او سپس به حرفه مربیگری روی آورد و در اولین تجربه اش با ترویسو در سری ب تنها پس از 4 بازی از کار برکنار شد.

 مارکو دلوکیو

دیگر عنصر خط آتش رم مکملی بود برای گلزنی مونتلا و باتیستوتا. کاپلو از او چهره جدیدی ساخت تا مارکو در آن مقطع زوج مونتلا در خط حمله لاجوردی پوشان لقب گیرد. او تابستان گذشته کفشهایش را آویخت. سالهای پایانی فوتبالش را در سری ب و سری سی گذراند و سپس به شهر ابدی بازگشت تا اینبار در جامه استادی تجربیاتش را در اختیار نوجوانان رمی بگذارد.

 جیانی گوئگو

این مدافع اهل اروگوئه در آن ژوئن رویایی نقش کمرنگی داشت و بیشتر یک نیمکت نشین بود. او سال بعد به ترویسو رفت و پس از آن مانند دیگر هم تیمی هایش راهی زادگاهش شد.

فرانچسکو توتی

قلب تپنده جالوروسی ، طراح اصلی حملات رم و شاه مهره کاپلو . کاپیتان قرمز و زردها اکنون تنها بازمانده از آن ژوئن رویایی است. هواداران روزگاری است که با شماره 10 تیمشان خو گرفته اند. رابطه او با برخی تیفوسی ها بعد از انعقاد قراردادی 5 ساله به مخاطره افتاد. این قرارداد انتقاد برانگیز محبوبیت 16 ساله او را تحت الشعاع قرار داد اما او همواره ثابت کرده است که شایسته هر ستایشی است.                  
فابیو کاپلو

برای پیروزی در هر جنگی به جز سپاهی قدرتمند، فرماندهانی کارآزموده نیاز است. دون فابیو ، فرمانده گلادیاتورهای پایتخت ، برای فتح اسکودتو همه ابزار لازم را در اختیار داشت. شاگردان او با هر اشاره ای حریف را زمین گیر می کردند تا در پایان این او باشد که نشان اسکودتو را بر سینه شاگردانش نصب کند. کاپلو کمتر 3 سال از چهره ای محبوب به فردی منفور در میان هواداران جالوروسی مبدل شد چرا که در سال 2004 رم را به مقصد تورین ترک کرد و آنجا نیز موفق که قهرمانی در سری آ شد. پس از آن لالیگا را با رئال فتح کرد و در روزهای پایانی دوران مربیگری اش مصمم است تا قهرمانی جام جهانی را با انگلیس تجربه کند.                                                                                      
در آن سالها بودند بازیکنانی که در آخرین قهرمانی آ.اس.رم هر چند کوتاه نقش آفرینی کردند که شایسته تقدیر و احترام اند. کریستین پانوچی مدافع ایتالیایی رم که سالها پس از قهرمانی در کنار کاپیتان ماند تا بالاخره در تابستان گذشته پارما را برای دوران آخر فوتبالش برگزید. فرانسیسکو لیما جوان برزیلی که مدت کوتاهی را در پایتخت گذراند اما او هم در آن شادی وصف ناپذیر در میان سربازان رم بود. دی آگوستینو ، جوزپه گواردیولا ، ترایانوس دلاس ، آنتونیو کاسانو  و  بسیاری از بازیکنان دیگر که قبل و بعد از آن ژوئن رویایی افتخار پوشیدن پیراهن جالوروسی را داشتند اکنون تنها تصاویری از آنان در ذهن هواداران باقی است. بی شک کارگردان سناریوی " ژوئن رویایی " کسی نیست جز فرانکو سنسی کبیر. یاد و خاطره آن عزیزان گرامی باد که عشق و تعصبشان برگ تازه را در خاطرات هواداران ورق زد.                                                                                                       

منبع : www.goal.com

به نوشته : Vince Masiello

برگرفته از : www.abrarnew.com

تهیه کننده : mehran solimani

زنده باد کاپیتان !!
رم در یک بازی مهیج و زیبا موفق شد با درخشش دوباره ی توتی , سه امتیاز شیرین به مجموع امتیازاتش اضافه کند تا فاصله ی خود را با صدر جدول به 5 و تا رتبه ی چهارم به 3 امتیاز برساند .
در این بازی که به دربی جنوب معروف است و یکی از مهمترین بازیهای ایتالیا محسوب می شود , رم با ارائه ی یک بازی قابل قبول موفق به پیروزی شد . نکته ی عجیب و نگران کننده در مورد این بازی مصدومیت چندین بازیکن و نرسیدن انها به این بازی بود ! اما نکته ی جالبتر  مصدوم شدن 4 بازیکن رم در جریان بازی بود . این درحالیست که رانیری تا قبل از شروع بازی در نیمه ی دوم سه تعویض خود را انجام داده بود .
به نظر می رسد موتا دچار اسیب دیدگی جدی شده باشد . از طرفی سرجیو نیز بدلیل مصدومیت در همان نیمه ی اول تعویض شد . ووچینیچ نیز بدلیل دوندگی و کشیدگی عضله در دقایق اخر  منتظر تعویض بود اما سرامد مصدومیتهای امروز توتی بود !
کاپیتان که با زانویی مصدوم بازی را اغاز کرده بود تا دقیقه ی 70 مرد شماره ی یک میدان و زننده ی دو گل برای رم بود تا با درخشش او جالوروسی به یک برد دیگر نزدیک شود اما بلافاصله بعد از شوت گل دوم  به خارج میدان رفت و بعد از 6-7 دقیقه مجبور شد بدلیل نداشتن تعویض به بازی ادامه دهد ! این درحالی بود که در همان دقایق نیز با جرئت و جسارت بار دیگر عشق خود به پیراهن رم را ثابت کرد . وی بلافاصله بعد از بازی نزد پزشک اختصاصی خود رفت و مشخص شد که او باید نزدیک به 2 هفته استراحت کند .
کاپیتان با این 2 گل به رکورد 184 گل زده ی باتی گل رسید و حالا بیش از پیش امیدوار است که در همین فصل با زدن 16 گل دیگر ششمین بازیکنی باشد که به مرز 200 گل رسیده است .
در این بازی تیم ناپولی که مربی خود را در استانه ی اخراج میدید , تقریبا پا به پای رم بازی را اداره میکرد ولی فرصتهای جالوروسی به مراتب چشم گیر تر بود .
در این بازی لوبونت روی گل اول بسیار ناشیانه و بد نشان داد با این حال در سایر صحنه ها مطمئن بود . در خط دفاعی و در نبود چند مهره ی اصلی هر 4 بازیکن نمره ی قبولی گرفتند . دروسی از بحران ابتدای فصل بیرون امده و الان همان دانیل گذشته است . پیزارو کمتر صاحب توپ شد و خیلی به چشم نیامد و پروتا نیز مثل بازی قبلی بسیار مفید و متفاوت تر از گذشته نشان داد . سرچی بعد از 1 نیمه ی معمولی جای خود را به فاتی داد ! وی سورپرایز رانیری برای این بازی بود . فاتی فوق العاده عالی بازی کرد و چندین فرصت ایجاد کرد . در خط حمله میرکو بعد از هفته ها هنوز موفق به گلزنی نشده ولی بخوبی در تک تک هجوم های رم موثر است و سرانجام توتی نیز مثل چند بازی اخیر مرد شماره ی یک این دیدار بود .
بازی اینده ی رم 2هفته ی دیگر در سنسیرو مقابل تیم بحران زده ی میلان است . نتایج ضعیف میلان از یک طرف و سه پیروزی پیاپی رم در سنسیرو طی سه سال اخیر از طرف دیگر باعث شده که رمیها حساب ویژه ای روی سه امتیاز این بازی داشته باشند .

ترکیب رم : سرجیو ( لوبونت ) - موتا ( کاستی ) - بوردیسو - آندرولی - ریسه - دروسی - پیزارو - سرچی ( فاتی ) - پروتا - ووچینیچ - توتی

-          کسب عنوان مربی سال ایتالیا و برنده صندلی طلایی در سالهای  ٢٠٠٦ و ٢٠٠٧

-          کسب ٣ نائب قهرمانی کالچو

-          کسب ٢ قهرمانی جام حذفی و ١ نائب قهرمانی و معرفی رم به عنوان پر افتخار ترین تیم ایتالیا در جام حذفی با ٩ قهرمانی و ٧ نائب قهرمانی

-          کسب ١ قهرمانی سوپر کاپ

-          کسب رکورد بیشترین برد پیاپی در تاریخ سری آ با ١١ پیروزی متوالی در ٢٦ فوریه ٢٠٠٦ (رکورد قبلی ١٠ برد متوالی مربوط به میلان در فصل ١٩٩٠-١٩٨٩)

-          شکستن رکورد بیشترین امتیاز در یک فصل در تاریخ رم با کسب ٨٢ امتیاز در فصل ٢٠٠٨-٢٠٠٧ (رکورد قبلی ٧٥ امتیاز در فصل ٢٠٠١-٢٠٠٠)

-          شکستن رکورد بیشترین پیروزی در یک فصل در تاریخ رم با ٢٤ پیروزی در فصل ٢٠٠٨-٢٠٠٧ (رکورد قبلی ٢٢ برد در فصول ١٩٣١-١٩٣٠ ، ٢٠٠١-٢٠٠٠ و ٢٠٠٧-٢٠٠٦)

-          کسب بهترین برد خارج از خانه در تاریخ رم با شکست ٧-١ خنت بلژیک (رکورد قبلی مربوط به شکست ٦-١ آلساندریا در فصل ١٩٣٥-١٩٣٤)

-          بدترین باخت خارج از خانه در تاریخ باشگاه با شکست ٧-١ مقابل منچستر یونایتد (مشترک با شکست ٧-١ مقابل یوونتوس در فصل ١٩٣٢-١٩٣١)

-          راه یافتن دو بار پیاپی به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا برای اولین بار در تاریخ باشگاه

-          کسب مقام اول در گروه مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا برای اولین بار در تاریخ باشگاه در فصل ٢٠٠٩-٢٠٠٨

-          شکستن رکورد ٥ سال شکست ناپذیری لیون در ورزشگاه ژرلان با پیروزی ٢-٠ در فصل ٢٠٠٧-٢٠٠٦

-          اولین تیم ایتالیایی که موفق شد رئال مادرید را در هر دو دیدار رفت و برگشت شکست دهد (فصل ٢٠٠٨-٢٠٠٧)

-          کسب کفش طلای اروپا توسط فرانچسکو توتی در سال ٢٠٠٧

لوچانو اسپالتی بالاخره پس از 4 سال مربیگری در تیم اول پایتخت از شهر ابدی رفت. بله، اسپالتی رفت، اسپالتی که به جرأت میتوان گفت از محبوبترین مربیان تاریخ باشگاه بود و به همراه آلفرد اسکافر، نیلز لیدهلم و فابیو کاپلو از موفق ترین آنها هم محسوب میشد. مربی که دوران او از درخشان ترین دوران تاریخ باشگاه است. اسپالتی رفت، ولی همیشه شخصیت آرام و متینش در یاد ما خواهد ماند، همیشه به یاد خواهیم داشت که در اوج فشارهایی که بر روی خود احساس میکرد لب به اعتراض نگشود و هیچ سخنی نگفت، به یاد خواهیم داشت که شانه از زیر این فشارها خالی نکرد و رم را به مقصد تیمهای بزرگتری که توانایی برآورده کردن خواسته های او را داشتند و پول بسیار بهتری نسبت به رم به او میدادند ترک نکرد. همیشه به خاطر بازی های زیبایی که نه تنها ما، بلکه هر بیننده ای را به وجد می آورد و تا مدتها مایه مباهات ما بود از او سپاسگزاریم، از یکه تاز کردن رم در میان تیمهای ایتالیایی در همه عرصه ها با چندین جام حذفی و سوپرکاپی که گرفت و حداقل یک اسکودتویی که به ناروا از چنگ او و تیم خارج کردند از او ممنونیم، از موفقیتهای بی سابقه اش در تاریخ باشگاه در جام باشگاه های اروپا از او ممنونیم، از اینکه بدون خرجهای کلان و خرید بازیکن بزرگ تیم را به حدی رساند که نام رم پشت همه بزرگان فوتبال را به لرزه در می آورد و به خاطر بازیکنانی نظیر میرکو ووچینیچ، متئو بریگی، فرانچسکو توتی برنده کفش طلا، ده روسی و مکسس و آکوئیلانی فوق ستاره حال حاضر فوتبال و ... که به باشگاه تحویل داد از او ممنونیم، از لوچانو ممنونیم که به ما گوشزد کرد که میتوانیم در همه عرصه ها مدعی باشیم و انتظارات ما را تا حدی بالا برد که دیگر قهرمانی جام حذفی و نائب قهرمانی کالچو و مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان ما را راضی نمی کند و به دنبال قهرمانی در همه رقابت ها هستیم. اسپالتی رفت، ولی مطمئنا تا همیشه در قلب رمیها خواهد ماند و همه برای او در تیم آینده اش آرزوی موفقیت میکنیم و به این امید با او وداع کردیم که به چیزهایی که در رم نرسید، بتواند در تیم آینده اش برسد و شاید مانند لیدهلم روزی به تیم محبوبش بازگردد و موفقیتهای بزرگتری کسب کند. در هر صورت لوچانو از رم رفت، ولی ما تنها او را به عنوان سرمربی تیم محبوبمان از دست دادیم، و به قول نامه ای که هواداران رم برای اسپالتی نوشتند:

"We lose a great coach, it's true, but not a true friend. The best of luck Luciano!"

خدانگهدار لوچانوی عزیز.

گردآورنده و نویسنده : کریم مختاری