
شروعی ناامید کننده!
دقایقی قبل سوت پایان بازی بین دو تیم ایتالیا و پاراگوئه به صدا درامد و این دو تیم به نتیجه 1 بر 1 تساوی رضایت دادند.
ایتالیا هیچ نشانی از ایتالیای قدرتمند نداشت و بدون شک این تیم با روند فعلی در ادامه به مشکل برخواهد خورد، مشکل اصلی بازیکنان ایتالیا ناهماهنگی بین آنها بود.
در این بازی کاناوارو و کیه لینی فوق العاده در دفاع کردن مشکل داشتند، اما کریشیتو و زامبرتا بازی قابل قبولی را به معرض نمایش گذاشتند و در حملات تیم موثرتر از بال های کناری بودند.
در میانه زمین دروسی و مونتولیو بازی ناهماهنگی را در ابتدا آغاز کردند که هر چه به دقایق انتهایی بازی نزدیک تر میشدیم هماهنگی بین این دو بازیکن بیشتر میشد و بهتر میتوانستند با یک دیگر و با خط حمله ارتباط برقرار کنند.
در کل جریان بازی، ایتالیا برنامه های مشخص و قابل قبولی از سوی لیپی داشت، اما متاسفانه عدم ثبات تیمی که نشات گرفته از ضعف ساختار تیمی و اسکلت ایتالیا بود، باعث میشد تا حملات پرشمار ایتالیا کاملا بدون زهر باشند.
حضور جیلاردینهو در خط حمله و قدرت بالای سر زنی این بازیکن باعث شد تا ایتالیایی ها رو به بازی مستقیم هم بیاورند که چندان پر نتیجه نبود.
گل تیم پاراگوئه بر روی سانتر از کناره بر روی دروازه و ضعف فابیو کاناوارو در نبرد با بازیکن مستقیم به ثمر رسید، در ادامه ایتالیا برنامه های خوبی برای رسیدن به گل داشت، اما مشخص نبودن حرکات سیمونه په په و عدم حضور مارکیسیو در روند بازی باعث شده بود تا هیچ گاه کارهای ترکیبی بازیکنان در پشت محوطه جریمه پاراگوئه جواب ندهد و توپ ها یکی پس از دیگری از دست برود.
با آغاز نیمه دوم مارکتی جایگزین بوفونی شد که دروازه اش در نیمه اول تنها یک بار تهدید شد و همان یک توپ هم وارد دروازه شد که انصافا بوفون روی گل مقصر نبود. این تعویض به دلیل مصدومیت بوفون انجام شد
از نکات قابل توجه این دیدار نیمکت نشینی دی ناتاله بود، در غیاب دی ناتاله، جیلاردینهو درون ترکیب اصلی قرار گرفته بود تا بلکه ایتالیا بتواند در برابر تیم قدرتی پارگوئه از توپ های هوایی نیز استفاده کند، و از وینچنزو یاکوئینتا به عنوان بال کناری استفاده شده بود.
در ادامه بازی، جیلاردینهو یاد و خاطره کریستین ویری را در مسابقات یورو 2004 برای ایتالیایی ها زنده کرد و هیچ حرکت مثبتی در بازی از خود نشان نداد تا لیپی او را با دی ناتاله تعویض کند.
قبل از ورود دی ناتاله به زمین، مائورو کامرانزی که قبل از شروع بازیها مصدوم شده بود جایگزین مارکیسیو شد، در کل جریان بازی پس از ورود کامرانزی به زمین، این بازیکن آرژانتنی الاصل هیچ حرکت موثری برای ایتالیا انجام نداد و فوق العاده ضعیف ظاهر شد.

تک گل تیم ملی ایتالیا از توسط دروسی و روی اشتباه دروازبان پاراگوئه در خروجی ناموفق به ثمر رسید، گل دروسی ایتالیا را امیدوار کرد اما در ادامه تنها موقعیت خطرناک ایتالیایی ها شوت راه دور مونتولیوو بود که با عکس العامل ویلار راهی کرنر شد.
لیپی در این بازی از سیستم 4231 استفاده کرده بود و با عقب افتادن ایتالیا نیز ترکیب خود را تغییر نداد ، در کل به نظر می رسد مشکل بازیکنان فعلی تیم ملی ایتالیا عدم هماهنگی بین خطوط مختلف دفاع ، هافبک و حمله باشد. بازیکنان در برخی از دقایق همکاری های خوب و با برنامه ای را با یکدیگر انجام میدادند و با استفاده از پاس های تک ضرب توپ را رو به جلو هدایت میکردند، اما در کل عدم ثبات تیمی در بین بازیکنان به وضوح دیده میشد، باید منتظر ماند و به این تیم امیدوار بود و ببینیم لیپی چگونه میتواند این نواقص را برطرف کند.
فردا دو تیم دیگر این گروه یعنی اسلواکی و نیوزلند رو در روی هم قرار خواهند گرفت. که نتیجه تساوی در آن بازی میتواند سرنوشت این گروه را پیچیده کند.
نوشته شده توسط